Son vakitlerde yapay zeka dedektörlerinin güvenilirliği sıkça tartışılıyor. Toplumsal medyada birçok kişi bu durumdan şikayetçi. Birden fazla kişi yıllar evvel yazıldıkları makalelerin bile yapay zeka eseri olarak işaretlendiğini belirtiliyor. Üstelik bu araçlar sadece şimdiki metinleri değil, 1776 tarihli ABD Bağımsızlık Bildirgesi’ni, Romeo ve Juliet üzere klasik yapıtları de yanlış biçimde yapay zeka üretimi olarak tanımlayabiliyor. Pekala bu yapay zeka intihal tespit araçlarına ne kadar güvenebiliriz?
Detaylar 👇
Çoğu kişi internet var olmadan evvel bile yazdıkları makalelerin bu dedektörler tarafından büyük ölçüde yapay zeka eseri olarak tanımlandığını belirtiyor.
Bazı bireyler ise, kendi yazdıkları kitapların yapay zeka modellerinin eğitimi sırasında kullanıldığını ve bu nedenle kelam konusu dedektörlerin metinlerini yapay zeka eseri olarak işaretlediğini sav ediyor.
Bu çeşit araçlar çoklukla cümle yapısı, tekrar oranı ve “yapay zeka benzeri” söz kalıplarını tahlil ettiği için eski resmi yazılarda daha çok yanılgı yapıyor.
Kısacası kullandığınız lisan ne kadar resmi ve tertipli olursa, bu araçların sizi yapay zeka eseri olarak etiketlemesi o kadar kolay oluyor.
18. yüzyıl İngilizcesi, günümüz lisanına kıyasla çok daha resmi, tekrarlayan ve ağır bir anlatıma sahi olduğu için bu araçlar büyük yanılgıya düşüyor.
Bu yanılgının bir örneği daha 👇
Bazı kullanıcılar da durumu bu türlü açıklıyor 👇
👇
👇
Bu dedektörlerin güvenilirliğini sorgulatan durum ise yazınızı “insanlaştırmak” için sizden para istemesi.
👇
👇
Okullarda intihali denetim etme hedefiyle bu araçların kullanılması öğrenciler için bir sorun teşgil ediyor.
👇
