Psikolojiye Nazaran İnsanların En Az Tercih Ettiği Üç Renk Açıklandı: Bu Renklerden Kaçıyoruz

Toprakla olan bağı nedeniyle doğallığı simgelese de kahverengi, çağdaş kent hayatında en az istek gören renklerin başında geliyor. Ruhsal açıdan bu ton yük, durağanlık ve düşük güç ile ilişkilendiriliyor. Dinamizmin ve yeniliğin ön planda olduğu günümüzde, kahverengi çoklukla ‘sıkıcı’ yahut ‘eski moda’ olarak algılanabiliyor. Algı araştırmaları, bu rengin yaratıcılık ve zihinsel canlılık üzere kavramlarla nadiren eşleştiğini, bu yüzden insanların bilinçaltında bu tondan uzaklaştığını ortaya koyuyor.

Sarı ve yeşil ortasındaki o keskin geçiş tonları, ruhsal deneylerde en düşük beğeni oranına sahip kümelerden biridir. Bunun temel sebebi, insan gözünün bu tonları ‘dengesiz’ bir ışık olarak algılamasıdır. Uzmanlar, bu renklere uzun müddet maruz kalmanın zihinsel yorgunluk, huzursuzluk ve dikkat dağınıklığına yol açabileceğini belirtiyor. Beynimiz bu tonları ekseriyetle bir ihtar yahut rahatsız edici bir sinyal olarak kodladığı için hayat alanlarımızda bu rengi görmekten kaçınıyoruz.

Canlı mor tonları çoklukla asalet ve hayal gücüyle bağdaştırılırken, griye çalan soluk mor (kirli lavanta) tonları benzeri bir tesir yaratmıyor. Psikologlara nazaran bu tonlar kararsızlık, melankoli ve soğuk bir duygusal aralık hissi uyandırıyor. Net bir his yansıtmaktan uzak olan bu bilinmeyen renkler, toplumsal algıda ‘enerjisiz’ yahut ‘silik’ bir izlenime yol açabiliyor. Bu nedenle bireyler, kendilerini tabir ederken bu rengi tercih etmekten sakınıyorlar.

Ancak görsel algının karar sürdüğü bir dünyada, bu üç rengin neden geri planda kaldığını anlamak, etrafımızla olan etkileşimimizi daha şuurlu bir hale getirebilir. Tercih edilmemesi o rengin kıymetsiz olduğunu değil, yalnızca toplumsal ve ruhsal algıda farklı bir yerde durduğunu gösterir.