Renk tercihleri birden fazla vakit ferdî zevk üzere görünse de psikoloji bu seçimlerin ruh haliyle yakından bağlantılı olduğunu söylüyor. Son yıllarda yapılan araştırmalar, depresyona eğilimli bireylerin canlı ve dikkat cazip tonlardan uzaklaşıp daha bastırılmış ve koyu renklere yöneldiğini ortaya koyuyor.
Uzmanlara nazaran bu durum şuurlu bir seçimden çok kişinin iç dünyasındaki duygusal yükün ve güç düşüklüğünün günlük tercihlere yansıması olarak bedellendiriliyor. Renkler tek başına bir teşhis ölçütü olmasa da ruh halinin sessiz fakat güçlü göstergeleri ortasında yer alıyor.
İşte depresif insanların en çok tercih ettiği renkler…
Psikoloji literatüründe renk tercihleri ile ruh hali ortasındaki ilgi uzun müddettir araştırılıyor.
Yapılan çalışmalar, depresyon seviyesi yüksek bireylerin canlı ve dikkat alımlı renklerden çok daha nötr ve koyu tonlara yöneldiğini gösteriyor.
Bu durum, renklerin depresyona neden olduğu manasına gelmiyor. Lakin kişinin iç dünyasındaki duygusal yükün, bilinçsiz halde renk seçimlerine yansıdığı düşünülüyor.
Depresyon Eğilimi Yüksek Şahıslarda Daha Sık Görülebilen Renk Tercihleri
-
Koyu yeşil: Dışarıdan “denge” üzere görünse de araştırmalarda içe kapanma ve duygusal yorgunlukla ilişkilendiriliyor. Bilhassa mat ve soğuk yeşil tonları öne çıkıyor.
-
Lacivert: Güvenli lakin aralı. Depresif ruh hâlinde bireyin kendini muhafaza, geri çekilme ve hisleri bastırma eğilimini yansıtabiliyor.
-
Bordo: Bastırılmış öfke, ağır hisler ve içsel tansiyonla ilişkilendiriliyor. Canlı kırmızının tersine daha ağır ve içe dönük bir tesir yaratıyor.
-
Füme: Ne siyah kadar keskin ne gri kadar nötr. Duygusal kararsızlık ve zihinsel bulanıklık periyotlarında tercih edilebiliyor.
-
Koyu morumsu tonlar (erik, mürdüm): Melankoli ve zihinsel yorgunlukla ilişkili. Depresyon çalışmalarında bu tonların denetim kümesine nazaran daha sık seçildiği görülüyor.
