Psikoloji ve nörobilim alanında yürütülen çalışmalar, 55 ile 75 yaş aralığındaki bireylerin sessiz ortamları genç nesillere kıyasla daha büyük bir memnuniyetle karşıladığını ortaya koyuyor. Uzmanlar bu durumu yalnızca şahsî bir tercih olarak görmeyip, bireylerin çocukluk devrinde maruz kaldığı çevresel faktörlerin hudut sistemi üzerindeki kalıcı tesirlerine bağlıyor.
Detaylar 👇
Kaynak: https://www.tupi.fm/entretenimento/a-…
Dijital gürültünün bulunmadığı periyotlar hudut sistemini farklı şekillendiriyor
1950 ve 1970 yılları ortasında doğan kuşak, bugünün daima bilgi akışı barındıran yapısından uzak bir akustik etrafta büyüdü. Akıllı telefon bildirimlerinin, toplumsal medya platformlarının ve kesintisiz dijital yayınların yer almadığı o yıllarda sessizlik günlük ömrün doğal bir kesimi olarak kabul görüyordu. Nörobilimsel datalar, insan beyninin çocukluk yaşlarında karşılaştığı uyaran yoğunluğuna nazaran bir temel algı düzeyi oluşturduğunu gösteriyor. Erken yaşlarda daha az gürültüye maruz kalan bu beyinler, sessizliği bir eksiklik olarak değil, inançlı ve dinlendirici bir nötr durum halinde algılıyor.
Yaşlanma süreci ile tarihî art plan bu algıyı eş vakitli destekliyor
Sessizliğe yönelik bu eğilim, biyolojik olgunlaşma ile tarihi yaşanmışlıkların ortak bir sonucunu teşkil ediyor. İlerleyen yaşla birlikte, beynin dürtü denetimi ile monotonluğa karşı direnci yöneten prefrontal korteks bölgesi gelişimini tamamlıyor ve bu durum dışarıdan gelecek uyaran gereksinimini azaltıyor. Tarihi boyutta ise bu jenerasyon, geçmişinde sessizliği olumsuz bir boşluk hissiyle eşleştirmediği için, içinde bulunduğu anı daima olarak bir ses yahut imajla doldurma ihtiyacı duymuyor.
Düzenli olarak sessiz ortamlarda bulunmak beyin sıhhatine katkı sağlıyor
Modern tıp araştırmaları, gürültüden uzak kalmanın yetişkin beyni üzerindeki olumlu tesirlerini somut bilgilerle destekliyor. Gün içinde kısa mühletlerle dahi olsa sessizliğe vakit ayırmanın sağladığı yararlar şu biçimde sıralanıyor:
-
Hafıza ve öğrenme süreçlerinden sorumlu hipokampus bölgesinde yeni hücre oluşumu destekleniyor.
-
Stres hormonu olarak bilinen kortizol düzeyinde ölçülebilir bir düşüş gözleniyor.
-
Uzun müddetli dikkat kapasitesi artarken, yaratıcı kanıyı besleyen beyin ağları faal hale geçiyor.
Genç kuşaklar yüksek uyaran beklentisi sebebiyle sessizlikte huzursuzluk yaşıyor
Teknolojik imkanların ortasına doğan genç jenerasyonlar ise büsbütün farklı bir uyaran eşiğine sahip bulunuyor. Hudut sistemleri daima bir bilgi ve ses akışına adapte olduğu için, sessizlik anları bu bireyler tarafından bir huzur kaynağı yerine zihinsel bir eksiklik olarak algılanıyor. Davranışsal psikolojide düşük uyarılma toleransı olarak isimlendirilen bu durum, gençlerde can külfetine katlanma eşiğini düşürürken, daima bir şeyler tüketme muhtaçlığını doğuruyor. İnsan beyninin sahip olduğu esneklik yeteneği sayesinde gençlerin de şuurlu uygulamalarla sessizliğin getirdiği zihinsel dinginliği tekrar kazanabileceği belirtiliyor.
