Kedilerin hummalı bir halde hamur yoğurur üzere bir şeyleri yoğurduğuna kesinlikle şahitlik etmişsinizdir. Hele bir de tırnakları uzunsa ve karnınıza yapıyorsa… O acının nasıl bir şey olduğunu sırf kedi sevdalıları bilir! Lakin ne yapalım, biz onları yeniden de seviyoruz. Doğal, kedilerin bizden daha çok sevdiği bir şey varsa o da bu hareket.
Sahi, neden bu türlü yapıyorlar dersiniz? Gelin bakalım.
Kediler, bu refleksi şimdi birkaç haftalık yavruyken öğreniyor.
Anne sütünü emmek için karın bölgesine bastırmaları, süt akışını artırıyor. Bu hareket anneyle yavru ortasındaki bağın da güçlenmesini sağlıyor. Anne kedinin salgıladığı feromonlar, yavrulara inanç ve rahatlama hissi veriyor. Yetişkin olduklarında bile bu hareketi yapmak, o huzurlu duyguyu tekrar hatırlamalarını sağlıyor.
Evcil kedilerin yanı sıra yabanî kedilerde de misal davranışlar gözleniyor. Tabiatta dinlenecekleri yeri seçerken uzun otları yahut yumuşak yeri patileriyle bastırarak hazırlıyorlar.
Kedilerin patilerinin ortasında koku bezleri bulunuyor.
Her yoğurma hareketinde ortama kendine has bir feromon bırakıyorlar. Yani kediniz battaniyeyi, koltuğu ya da sizi yoğuruyorsa aslında o objeyi ya da sizi kendi alanı olarak işaretliyor. ‘Bu benim’ bildirisini hem kendine hem de başka kedilere duyuruyor.
Kediniz kucağınızda uyumadan evvel sizi yoğuruyorsa, o an büsbütün inançta hissettiği manasına geliyor. Yani annesiyle kurduğu bağın benzerini sizinle kurmuş demektir. Kimi kediler bu sırada mırıldanır yahut battaniyeyi emer, bu da yavruluk periyodundan kalma bir alışkanlık diyebiliriz.
Genellikle yoğurma hareketi, kedilerin rahatlama ve memnunluk göstergesidir.
Ancak çok sık ve uzun müddet devam ediyorsa, gerilim yahut rahatsızlık belirtisi olabilir. Veterinerler, bu hareket sırasında kedilerin beyninde dopamin salgılandığını söylüyor. Dopamin, memnunluk hissi yarattığı için kediler bu hareketi tekrarlamaya eğilimli olabiliyor.
Fakat şayet yoğurma sırasında agresifleşme, patilerini fazla zorlayarak bastırma yahut eşyaları yalama üzere davranışlar eşlik ediyorsa, bu durum obsesif bir hal almış olabilir. Bu türlü bir durumda bir veteriner tabibe danışmak en sağlıklısı.
