Çin’de gençler ortasında son devirde dikkat çeken “sanal ebeveyn” fenomeni, toplumsal medyanın süreksiz bir trendinden çok daha fazlasına işaret ediyor. Orta yaşlı içerik üreticilerinin, takipçilerine şefkatli bir anne-baba üzere seslendiği bu dijital alan, bilhassa ağır baskı altında yaşayan gençler için alternatif bir duygusal sığınak haline gelmiş durumda. Gerçek hayatta karşılık bulamayan anlayış ve takviye muhtaçlığı, giderek daha fazla kişinin ekran başında aradığı bir tecrübeye dönüşüyor.
Kaynak: BBC
Çin’de gençler ortasında “sanal ebeveynler” olarak isimlendirilen içerik üreticilerine yönelik ilginin süratle artması, sırf bir toplumsal medya trendi değil tıpkı vakitte derin toplumsal ve kültürel dönüşümlerin bir sonucu olarak öne çıkıyor.
Özellikle kısa görüntü platformu Douyin üzerinden yayılan bu içerikler, gençlere eksikliğini hissettikleri duygusal takviyesi sunan alternatif bir alan yaratıyor.
Bu içeriklerde orta yaşlı influencer’lar, izleyicilere direkt “çocuğum” üzere hitap ediyor.
Onların yorgunluklarını anladıklarını, gereğince uygun olduklarını ve dinlenmeleri gerektiğini söylüyor. Kolay üzere görünen bu tabirler, aslında birçok genç için gerçek hayatta nadiren duydukları cümleler. Klasik Çin aile yapısında sevgi birden fazla vakit dolaylı yollarla söz edilirken, muvaffakiyet ve sorumluluk vurgusu ön planda tutuluyor. Bu durum, bilhassa duygusal onay arayan gençlerde bariz bir boşluk yaratıyor.
Bu boşluğun oluşmasında, 1979–2015 yılları ortasında uygulanan tek çocuk siyaseti değerli bir rol oynuyor.
Tek çocuk olarak büyüyen bireyler, ailenin tüm beklentilerini tek başına karşılamak zorunda kalıyor. Eğitim, meslek ve ekonomik muvaffakiyete dair yüksek beklentiler, gençler üzerinde daima bir baskı oluşturuyor. Ailelerin güzel niyetle yönelttiği bu beklentiler, birden fazla vakit duygusal dayanak eksikliğiyle birleştiğinde daha ağır bir yük haline geliyor.
Öte yandan, günümüz çalışma şartları da bu eğilimi besliyor. Bilhassa “996” olarak bilinen ve sabah dokuzdan akşam dokuza, haftada altı gün çalışmayı söz eden sistem, gençler ortasında tükenmişlik hissini artırıyor. Ağır iş temposu, ekonomik belirsizlikler ve rekabet baskısı altında yaşayan bireyler, dijital ortamda daha yumuşak ve anlayışlı bir irtibat biçimine yöneliyor. Sanal ebeveynler bu noktada, kısa vadeli de olsa bir rahatlama ve “anlaşılma” hissi sunuyor.
Kuşaklar ortası bağlantı farkı da bu ilginin gerisindeki temel nedenlerden biri. Genç kuşak kişisellik, özgürlük ve ruhsal düzgün oluşa daha fazla kıymet verirken, ebeveynler daha çok istikrar, inançlı iş ve klâsik ömür planlarına odaklanıyor. Bu farklı bakış açıları, aile içi irtibatı birden fazla vakit tansiyonlu hale getiriyor. Gençler kendilerini tabir etmekte zorlanırken, sanal ortamda karşılaştıkları empatik içeriklerle daha kolay bağ kurabiliyor.
