Hepimiz bağlarda ufak kıskançlıklar ya da inatlaşmalar yaşarız. Bu anlar, içimizdeki pek de beğenilen olmayan toksik yanların kendini gösterse de sakin ol, yalnız değilsin! İşte, farkında olmadan bağlarda ortaya çıkardığımız o toksik 10 yanımız!
1. Partnerinin bildirisine çabucak karşılık vermemesi.
Mesaj atılmış lakin karşılık yok. İnsanın aklına ister istemez yüzlerce soru gelebiliyor: ‘Acaba görmedi mi?’, ‘Yoksa gördü de önemsemedi mi?’ ve ‘Neden şu an online değil?” derken bir bakmışız 5 dakikada paranoyalar almış başını gitmiş. Halbuki tahminen de o an ya duşta, ya yemek yapıyordu ya da marketteydi.
2. Eski sevgiliden bahsedildiğinde reaksiyon vermek.
Geçmiş münasebetler, birden fazla insan için doğal olarak birer tecrübe olsa dahi mevcut bağlantıda eski sevgilinin de ismi geçtiği bir kıssa anlatıldığında beynimizde ‘Neden hala hatırlıyor?” ya da “Benimle mi kıyaslıyor?” üzere kanılar ortaya çıkabilir. Bunu şahsî bir sıkıntı haline getirebiliriz ki hayır, çabucak orada bir duralım zira bunun için içimizdeki toksik yanın ortaya çıkmasına hiç de gerek yok!
3. Toplumsal medyada beğenilerini denetim etmek.
Sosyal medyanın bağlarda yeni bir kıskançlık alanı yarattığına kuşku yok! O denli ki partnerinin kimin fotoğrafını beğendiği yahut hangi gönderilere yorum yaptığı kimi bireyler için son derece kıymetli. Aslında sadece bir tıklamadan ibaret olan bir hareketin toksik davranışları tetiklemesi kadar hudut bozucu olan çok az an var…
4. Diğerinin yanında fazladan güldüğünde sonların bozulması.
Partnerinin arkadaş kümesinde ya da iş yerinde başka birine biraz fazla gülmesi, bazılarımızda kıskançlık hissini harekete geçirebilir. Olağan bir toplumsal etkileşimi “O latifeye bu kadar gülünecek ne vardı?” şeklinde sorgulamaya başlayabiliriz. İşte bu minik kıskançlıklar aslında içimizdeki toksik yanı denetim etmenin sinyallerini veriyor.
5. “Neden online’sın fakat bana yazmıyorsun?” tripleri…
Partnerlerin çevrimiçi görünüp bildiri atmaması, münasebetlerde toksik tartışmalara yol açan bir öbür durum. Bunun birçok nedeni olabilir: oyun oynamak, haber okumak ya da yalnızca bir şeylerle vakit geçirmek. Lakin kimi şahıslar bu anı direkt “öncelik vermemek” halinde yorumlar ki ne diyelim, bizce bir tarafıyla mutlaka haklılar!
6. Kendi yanlışımızı kabul etmek yerine topu büsbütün karşı tarafa atmak.
Bir tartışma yaşandığında iki taraf da yanılgılı olmasına karşın bazen bir biçimde kabahati öbür tarafa atmaya çalışıyoruz zira genelde bu çok daha kolay geliyor, o an egomuzu korumak her şeyden daha değerli olabiliyor. Evet, sorunu düzeltmektense haklı çıkmak istemek biraz toksiklik göstergesi ancak hey, ortada bir yapmanın kime ne ziyanı var!
7. Açık duran telefonu karıştırma isteği.
Kimseye açık açık söylemeyiz ancak bazen için için “Acaba gizlediği bir şey var mı?” diye merak etmeden geri duramayız. Telefonu açık gördüğümüzdeyse fotoğraflara ve mesajlara bakmak ya da kimlerle bağlantı kurduğunu öğrenmeye çalışmak gibi düşüncelere kapılabiliriz. Tahminen hiç açığa vurmayız lakin o merak vakit zaman başımızın bir köşesinde kendine yer bulur.
8. Trip atarken partnerinin ne hissettiğini görmezden gelmek.
Bazen yalnızca kendi hislerimize odaklanıyoruz. Trip atıyoruz, hız asıyoruz fakat onun da kırılmış olabileceğini hiç hesaba katmıyoruz. Zira bazen o anda tek istediğimiz karşımızdakininin bizi anlamasını istemek oluyor. Natürel bunun sonucunda iki tarafın da mutsuz hissetmesi kaçınılmaz oluyor.
9. Arkadaşlarının ilgisiyle kendi ilgimizi kıyaslamak.
İçten içe ya da direkt partnere “Bak onlar daima tatile gidiyor. Bir de bize bak ne yapıyoruz, hiçbir şey!” ya da “Onların alakası daha romantik!” üzere cümleler kurmak gerçek bir toksiklik göstergesi. Zira düşünsene oburlarının alakasıyla kıyaslamak, her iki tarafı da mutsuz etmek ve haksız yere baskı altında bırakmaktan öbür ne yapıyor?
10. Sürpriz beklentisine girip yapmadığında çok hayal kırıklığı yaşamak.
Küçük jestler yahut sürprizler alakalarda hoş olabilir fakat bunların olmaması büyük bir sorun haline getirildiğinde toksik bir durumun oluşması kaçınılmaz oluyor. Özel bir günde çiçek almadı mı ya da sevgililer gününde çok büyük bir jest yapmadı mı? İçimizden anında “Beni önemsemiyor…” kanısı geçse de hayat maalesef romantik sinema sahnelerinden ibaret değil…
