Güncel bilgiler, bayanların flört etme isteğinin erkeklere nazaran %23 daha düşük olduğunu gösteriyor. Bu düşüş, genç bayanlar ortasında alakaları ‘sessizce bırakma’ eğilimini işaret ediyor. Bu durumun ardında da bayanların üstlenmek zorunda kaldığı, sürdürülemez bir ‘duygusal emek’ yükü yatıyor. Pekala bağlardaki bu derin duygusal zeka açığı, yalnızca aşk hayatlarımızı değil, toplumsal kutuplaşmayı da nasıl tekrar şekillendiriyor?
Detaylar 👇
Kaynak: https://www.buzzfeed.com/alicelassman…
Kadınlar, bu durumun ardındaki temel neden olarak, karşılığında kâfi takviye görmeden çok duygusal emek harcamalarını gösteriyor.
Veriler birçok genç bayanın bağlantılarındaki duygusal yükün büyük bir kısmını üstlenmek durumunda kaldığını gösteriyor. Bu durum, erkeklerin duygusal olarak kapalı olmaları yahut akran dayanak ağlarının zayıflığı nedeniyle, başarısızlık ve yalnızlık üzere ağır hislerle başa çıkma yükünü partnerlerine yüklemesinden kaynaklanıyor. Erkekler bu durumu bağların doğal bir kesimi olarak görse de, bayanlar bu takviyesi Stanford araştırmacılarının ‘erkek dadılığı’ (mankeeping) ismini verdiği yorucu bir misyon olarak tanımlıyor.
Genç bayanlar kendilerinden evvelki jenerasyonların bilakis duygusal yükü üstlenmeyi reddediyor.
Araştırmalar bayanların verdikleri ilginin bedeli konusunda daha şuurlu davrandığını gösteriyor. Bayanların %56’sı beklentilerini karşılayan bir partner bulmakta zorlanırken, erkeklerde bu oran %35. Bayanlar, bilhassa işsizlik yahut tükenmişlik devirlerinde partnerlerine görünmez bir duygusal dayanak sağladıkları için bu fark daha da derinleşiyor.
Kadınların bağlardan uzaklaşması, erkeklerde artan bir yalnızlık hissine yol açıyor. Takviye bulamayan birtakım erkekler, klâsik ve sert rolleri öne çıkaran maskülenlik anlatılarına yöneliyor. Bu kültürel tansiyon, Gen Z’de toplumsal ve politik görüşlerde bariz bir cinsiyet ayrışması yaratıyor.
Uzmanlara nazaran bu kısır döngüyü kırmanın yolu, erkeklerden daha fazla yük üstlenmelerini beklemekten değil, onların duygusal farkındalığını ve sorumluluğunu güçlendirmekten geçiyor.
Erkeklerin kırılganlıklarını sadece romantik ilgilerde değil, itimada dayalı erkek arkadaşlıklarında da tabir edebilmeleri gerekiyor. Lakin erkekler ortasındaki mevcut dostluklar çoklukla duygusal açıdan yüzeyde kalıyor ve bu da duygusal hünerlerin gelişmesini engelliyor.
Uzmanlar, erkekliğin tarifinin sırf “koruyucu” ya da “sağlayıcı” rollerle sonlu kalmaması; tıpkı vakitte diğerleriyle ilgilenmeyi ve empati kurmayı da kapsaması gerektiğini vurguluyor. Duygusal yetkinlik öğrenilebilir bir maharettir ve pratik ister. Bu çabayı gösteren erkekler, sırf partnerleri için daha alımlı olmakla kalmaz, tıpkı vakitte daha istikrarlı ve tatmin edici münasebetler kurabilirler. Erkekliğin, kırılganlığı da kapsayacak halde dönüşmesi, hem ferdî hem toplumsal seviyede daha sağlıklı bağlantılar için gereklidir.
