Kedilerin insan sevgisini nasıl yorumladığı yıllardır merak konusu olmaya devam ediyor. Uzmanlara nazaran sarılma ve öpme üzere fizikî temaslar, her kedi tarafından tıpkı halde algılanmıyor. Birtakım kediler bunu bağ kurma biçimi olarak kabul ederken, kimileri için ise rahatsız edici bir tecrübeye dönüşebiliyor.
Bazı kedi sahipleri, sevdikleri anlarda kedilerine sarılıp öpmenin onların da güzeline gittiğini düşünse de uzmanlara nazaran durum her vakit sanıldığı kadar kolay değil.
“Evcil hayvan uzmanı” olarak tanımlanan isimler, kedilerin bu fizikî yakınlıkları beşerlerle birebir formda yorumlamadığını, hatta birden fazla vakit bunun karışık sinyaller yaratabileceğini belirtiyor.
Kediler tabiatları gereği daha bağımsız avcılardır ve bilhassa sıkı biçimde kucaklanmak ya da yerden kaldırılmak birtakım bireylerde denetim kaybı ve gerilim hissi oluşturabilir.
Ancak her kedi birebir yansıyı vermez. Kimileri sarılmaya purring (mırlama), sürtünme ve temas kurma üzere karşılıklar vererek olumlu bir tepki gösterebilir. Bilhassa Ragdoll, Scottish Fold ve Sphynx üzere birtakım ırkların fizikî temasa daha yatkın olabileceği söz ediliyor; lakin uzmanlar, bu durumun tekrar de her kedi için ferdi olarak değiştiğinin altını çiziyor.
Kediler sevgi göstermeyi insanlardan farklı yollarla öğrenir ve tabir eder. Yavaş göz kırpma (kediler ortasında “güven” ve “sevgi” işareti olarak kabul edilir), burun teması kurma ya da taranma üzere davranışlar, onların kendi “sevgi dili” olarak görülüyor. Uzmanlara nazaran en sağlıklı bağ, kedinin hudutlarına hürmet gösterilerek ve onun irtibat biçimi gerçek okunarak kuruluyor.
