Yapay zekanın sıhhat alanındaki rolü tartışılmaya devam ederken, yayımlanan yeni bir araştırma istikrarları değiştirecek tipten sonuçlar ortaya koydu. Gerçek hasta dataları üzerinden yapılan karşılaştırmada, yapay zeka modellerinin teşhis ve tedavi planlamasında tabiplere karşı bariz bir üstünlük kurduğu görüldü. Bulgular, tıpta karar alma süreçlerinin artık geri dönülmez biçimde dönüşmeye başladığını gösteriyor.
Tıp dünyasında dikkat çeken yeni bir araştırma, yapay zekanın klinik karar verme süreçlerinde ne kadar ileri gittiğini ortaya koydu.
Science mecmuasında yayımlanan çalışmada, yüzlerce doktor ile yapay zeka modellerinin performansı direkt karşılaştırıldı. Deney kapsamında Boston’daki bir hastaneye başvuran 76 hastanın yaşamsal bulguları ve hemşire notlarından oluşan standart sıhhat kayıtları hem hekimlere hem de yapay zekaya sunuldu.
Elde edilen sonuçlar epeyce çarpıcı.
Yapay zeka, olayların yüzde 67’sinde yanlışsız teşhise çok yakın iddialar üretirken, tabiplerin muvaffakiyet oranı yüzde 50 ila 55 aralığında kaldı. Bilhassa acil servislerde, sonlu datayla süratli karar alınması gereken triyaj süreçlerinde yapay zekanın daha dengeli ve isabetli değerlendirmeler yaptığı görüldü.
Araştırmanın bir öbür dikkat cazip ayağı ise tedavi planlaması oldu. Antibiyotik seçimi ve kritik tedavi süreçlerinin oluşturulması üzere daha kompleks senaryolarda test edilen yapay zeka, yüzde 89’luk muvaffakiyet oranına ulaştı. Buna karşılık, klasik yollarla ve arama motorlarıyla dayanak alan hekimler yüzde 34 düzeyinde kaldı. Bu fark, yapay zekanın yalnızca data işleyen bir araç olmaktan çıkıp klinik akıl yürütme kapasitesine yaklaştığını gösteriyor.
Uzmanlara nazaran asıl kritik nokta, yapay zekanın ender hastalık geçmişlerini yakalama konusundaki başarısı. İnsan gözünün kolaylıkla kaçırabileceği ayrıntıları tahlil edebilmesi, kimi hadiselerde hayat kurtarıcı sonuçlar doğurabilecek bir avantaj olarak öne çıkıyor.
Buna karşın “doktorların yerini alacak mı?” sorusunun karşılığı şimdilik hayır. Mevcut sistemler hâlâ sırf metin tabanlı datalarla çalışıyor. Hastanın fizikî görünümü, davranışları ya da anlık ruhsal durumu üzere klinik açıdan kritik ögeleri direkt değerlendiremiyor. Bu da yapay zekayı tek başına karar verici değil, güçlü bir “ikinci görüş” aracı pozisyonuna yerleştiriyor.
Araştırmayı yürüten takım, önümüzdeki yıllarda sıhhat sisteminin üç ayaklı bir yapıya evrileceğini öngörüyor: doktor, hasta ve yapay zeka. Fakat işin tüzel tarafı hâlâ gri alan. Mümkün yanılgılarda sorumluluğun kimde olacağı üzere hususlar netleşmiş değil.
