Psikoloji dünyası, yolda yürürken bakışlarını yere sabitleyen bireylere yönelik genel yargıları mercek altına aldı. Halk ortasında ekseriyetle özgüvensizlik yahut utangaçlık olarak yaftalanan bu davranışın arkasında, toplumsal korkudan bilişsel yüke kadar pek çok farklı bilimsel neden yatıyor.
Detaylar 👇
Kaynak: https://en.as.com/latest_news/this-is…
Uzmanlar, yürürken göz temasından kaçınmanın tek bir manaya gelmediğini, davranışın bağlamına ve bireyin genel ruh haline nazaran kıymetlendirilmesi gerektiğini vurguluyor.
Klinik psikoloji çalışmalarına nazaran, toplumsal anksiyete bozukluğu yaşayan bireyler diğerleri tarafından değerlendirilme dehşetiyle göz temasından kaçınabiliyor. American Psychiatric Association (APA) datalarıyla de desteklenen bu durum, bireyin kalabalık ortamlarda kendini müdafaaya aldığı bilinçsiz bir ‘savunma mekanizması’ olarak tanımlanıyor. Bu bireyler için yere bakmak, toplumsal etkileşimin getireceği gerilim faktörlerinden bir kaçış yolu fonksiyonu görüyor.
İçe dönüklük basamağında uyaran idaresi refleksi devreye giriyor.
Kişilik psikolojisi perspektifinden bakıldığında, içe dönük bireyler dış dünyadan gelen ağır görsel uyaranları yorucu bulabiliyor. Düşük dışsal ikazım muhtaçlığı duyan bu bireyler, çevresel dikkat dağıtıcıları sınırlamak ve zihinsel güçlerini korumak gayesiyle bakışlarını yere yöneltmeyi tercih ediyor. Uzmanlar, bu durumun bir özgüven sorunu değil, büsbütün bir ‘enerji yönetimi’ tercihi olduğunun altını çiziyor.
Güncel araştırmalar, insanların ağır bir niyet süreci yahut içsel monolog içindeyken dış dünyayla görsel bağını kestiğini gösteriyor.
Bir sorunu çözmeye çalışırken yahut zihinsel bir plan yaparken bakışların sabit bir noktaya ve çoklukla yere odaklanması, beynin tüm kaynaklarını içsel süreçlere aktardığının bir göstergesi olarak kabul ediliyor.
Depresif ruh hali, düşük motivasyon ve omuzların çökmesiyle birlikte seyreden baş eğme davranışı da klinik gözlemlerde sıkça yer buluyor. Fakat uzmanlar kültürel normların yahut kalabalık kent hayatındaki fizikî mahzurlardan kaçınma refleksinin de bu davranışı tetikleyebileceğini belirtiyor. Davranış bilimciler, bu aksiyonun bir sorun olarak görülmesi için toplumsal izolasyon ve besbelli telaş belirtilerinin eşlik etmesi gerektiği konusunda ihtarda bulunuyor.
