Kedisi olan herkes, tıpkı sahnelere aşina. Poşet hışırtısı duyulduğu anda ortaya çıkan bir gölge, kapalı kutuya sığma gayreti, tam çalışırken klavyenin ortasına kurulma… Tuhaf üzere görünen davranışların arkasında hayli güçlü nedenler var. Merak duygusu, kedilerin tabiatında yer alan en temel özelliklerden biri. Üstelik sırf oyun isteğiyle değil, hayatta kalma refleksiyle de irtibatlı.
Kaynak 1, Kaynak 2
Kedilerin merakı aslında hayatta kalma içgüdüsünden geliyor
Evcil hayat binlerce yıldır sürse de kediler hala yırtıcı cetlerinin genlerini taşıyor. Tabiatta hem avcı hem av pozisyonunda yer alan bu canlılar, etrafta olup biten her ayrıntısı takip etmek zorunda. En küçük hareket, potansiyel bir tehlike ya da av fırsatı manasına gelebilir.
Bu nedenle meskene giren yeni bir çanta, yer değiştiren sandalye ya da açılan dolap kapağı onlar için araştırılması gereken olaylar listesine giriyor. Görünürde anlamsız duran incelemeler, aslında güvenlik denetimi ve etraf tahlili niteliği taşıyor.
Üstün duyuları ve zekaları keşfetme isteğini tetikliyor
Kedilerin dünyayı algılama biçimi insanlardan büsbütün farklı. Koku alma reseptörleri çok daha güçlü, gözleri düşük ışıkta bile ayrıntı seçebiliyor, kulakları en ufak titreşimi yakalayabiliyor. Böylesine varlıklı bir duyusal kozmosta keşfetme isteğinin yüksek olması şaşırtan değil.
Merak ile zeka ortasında güçlü bir bağ bulunuyor. Zihinsel olarak etkin canlılar çevreyi anlamaya çalışır, neden-sonuç münasebetleri kurar ve öğrendiklerini hatırlar. Oyuncağı çekmeceye saklandığında çekmeceyi uzun müddet incelemeleri ya da saklanan objenin geri geleceğini beklemeleri, obje sürekliliğini kavradıklarını gösteriyor. Yani merak, öğrenmenin motoru üzere çalışıyor.
Kutulara girmeleri, yüksek yerlere çıkmaları ve sizi denetlemeleri tesadüf değil
Kartondan kutular kediler için harika saklanma noktalarıdır. Dört tarafı kapalı alanlar inanç hissi yaratır, tıpkı vakitte av pusuya yatmak için ülkü ortam sağlar. Yüksek yerlere çıkma isteği de çevreyi denetim edebilme ve tehlikeleri evvelce fark edebilme içgüdüsünden kaynaklanır.
Gün içinde yapılan her işe dahil olma halleri ise toplumsal bağ kurma isteğiyle alakalıdır. Klavyeye yatmak, yemek hazırlarken tezgaha çıkmak ya da paklık sırasında etrafınızda dolaşmak merak göstergesi değil; ilgi görme ve etkileşim kurma davranışıdır. İlgi gördüklerini fark ettiklerinde birebir davranışı tekrar etmeleri de bu yüzden.
