Masadan düşen kalemler, sehpadan yuvarlanan bardak altlıkları, birdenbire gelen pati darbeleri… Kedi sahipleri için hayli tanıdık sahneler. Birden fazla vakit ‘neden yapıyor’ sorusu havada kalıyor. Şirin ancak kararlı patilerin arkasında iddia edilenden daha derin nedenler yer alıyor. İşin özü yaramazlıkla sonlu kalmıyor. Gelin, patiyle temas eden davranışlara yakından bakalım…
Kediler patileriyle dünyayı tanımaya çalışıyor.
Kedi patileri, ağır hudut uçları sayesinde etraftan gelen ihtarları süratle algılıyor. Sertlik, hareket, titreşim ya da ani reaksiyon potansiyeli patiler aracılığıyla test ediliyor. Yavaşça dokunmak yerine süratli vurmak, muhtemel tehlikelerden kaçınma refleksi olarak öne çıkıyor. Karşılık verme ihtimali bulunan objeler evvel patiyle yoklanıyor.
Uzun mühlet temas kurmak riskli görüldüğü için kısa ve ani hareketler tercih ediliyor. Masadaki eşya sabit mi, hareket ediyor mu, düşerken ses çıkarıyor mu üzere ayrıntılar saniyeler içinde bedellendiriliyor. Pat pat vuruşlar sayesinde etraf hakkında bilgi toplanıyor.
Av içgüdüsü pati hareketlerini tetikliyor.
Kediler için hareket eden her ayrıntı potansiyel av manası taşıyor. Kağıt kesimi, süs eşyası ya da kalem, gözünde fareyle birebir kategoride yer alabiliyor. Hafif dokunuş akabinde gelen ani hareket, kovalamaca dürtüsünü harekete geçiriyor.
Bu nedenle objelerle oynama davranışı doğal kabul ediliyor. Avın kaçıp kaçmayacağı, ses çıkarıp çıkarmadığı ya da istikamet değiştirip değiştirmediği pati darbeleriyle ölçülüyor. Davranış büsbütün içgüdü temelli ilerliyor, öğrenilmiş yaramazlık algısıyla örtüşmüyor.
Pati atmak birebir vakitte dikkat çekme sistemi olarak öne çıkıyor.
Bazı kediler, eşyaların düşmesiyle gelen ani ilgiyi kısa müddette fark ediyor. Sahiplerin süratle dönüp bakması, seslenmesi ya da koşarak gelmesi davranışı pekiştiriyor. Bilhassa toplumsal yapıya sahip kediler, ilgi çekmenin en süratli yolunu keşfediyor.
Patiyle temas edilen anlar oyun daveti manası da taşıyabiliyor. Başka kedilere ya da insanlara yönelen hafif darbeler, hudut test etme ve bağlantı kurma biçimi olarak görülüyor. Tıslama ya da tırnak kullanımı yoksa davranış agresif kabul edilmiyor.
