Kedilerin, bir ortamda kendilerine en çok ilgi gösteren kişiyi görmezden gelip, onlardan bilhassa kaçınan yahut hayvanlarla ortası pek âlâ olmayan bireylerin yanına gitmesi sık rastlanan bir durumdur. Genelde kedilerin gizemli hisleri olarak yorumlanan bu davranışın ardında, aslında kolay bir biyolojik gerçek yatıyor. Kediler, aralı ve sakin insanları çok daha inançlı buluyor.
Detaylar 👇
Kaynak: https://www.rezone.de/12-168494-warum…
Kedi severlerin büyük bir çoğunluğu sevgilerini göstermek için sevecekleri kediye direkt heyecanlı bir ses tonuyla yaklaşır.
Ancak kedilerin dünyasında bu davranışlar dostluktan fazla bir tehdit olarak algılanabilir. Direkt göz teması kurmak yahut üzerine gerçek eğilmek, hayvanlar aleminde baskınlık kurma yahut avlanma sinyali olarak görülür. Bu ağır güç, kedinin kendini baskı altında hissetmesine neden olur.
Öte yandan, kedilere karşı uzaklıklı duran şahıslar ekseriyetle gözlerini kaçırır, sessiz kalır ve ani hareketlerden kaçınırlar. İşte bu kayıtsız duruş, kedi için aslında en büyük davettir. Kediler, bu tip insanları öngörülebilir ve inançlı buldukları için onlara yaklaşmayı tercih ederler. Onlar için sessizlik ve hareketsizlik, saldırganlık içermeyen huzurlu bir alan manasına gelir.
Kedi davranış uzmanlarına nazaran bu durumun temelinde seçim özgürlüğü yatıyor.
Bir kedi, üzerine çok fazla düşülmediğinde ortamı denetim etme bahtına sahip olduğunu hisseder. Kendi süratiyle yaklaşabildiği, koklayabildiği ve istediği an uzaklaşabileceğini bildiği bir bireye karşı çok daha süratli itimat geliştirir. Baskı hissettiği an ise savunma düzeneği devreye girer ve oradan uzaklaşır. Israrla sevilmeye çalışılmak, kedinin kaçma içgüdüsünü tetiklerken, görmezden gelinmek ona keşfetme alanı tanır.
Uzmanlar, kedilerle sağlıklı bir bağ kurmak isteyenlere hayli kolay fakat tesirli metotlar öneriyor.
Kedinin gözlerinin içine dik dik bakmak yerine, bakışları yavaşça yana çevirmek ve göz göze gelindiğinde yavaşça göz kırpmak bu metotların başında geliyor. Heyecanlı ses tonları yerine daha alçak ve dingin bir ses kullanmak da kediyi rahatlatan ögeler ortasında yer alıyor.
Bunun yanı sıra, birinci adımı her vakit kediye bırakmak büyük ehemmiyet taşıyor. Elinizi yavaşça uzatıp beklemek, şayet o gelip kokluyorsa temas kurmanıza müsaade verdiği manasına geliyor. Ayrıyeten kediye tam karşıdan bakmak bir tehdit üzere algılanabildiği için bedeninizi yavaşça yan çevirerek durmak, odağınızı ondan uzaklaştırır ve kedinin kendisini çok daha inançta hissetmesini sağlar.
Kedilerin bu tercihi aslında tüm canlı ilgilerinde geçerli olan temel bir kuralı hatırlatıyor.
Saygı ve aralık, yakınlığın ön şartıdır. Kediler, üzerlerinde baskı hissetmedikleri sürece son derece meraklı ve toplumsal canlılardır. Onlara kendi sonlarını belirleme hakkı tanıyan bireyler, hiçbir uğraş sarf etmeseler bile kedilerin en sevdiği kişi haline gelirler. Bu durum, kedilerle kurulan dostluğun zorlamayla değil, karşılıklı bir itimat alanı yaratarak mümkün olduğunu kanıtlıyor.
