Aralık 2024’te Venessa Johnson, 17 yıldır birlikte yaşadığı Shih Tzu cinsi köpeği Oliver’ı agresif bir kanser nedeniyle kaybetti. PEOPLE mecmuasına konuşan 48 yaşındaki Johnson, Oliver’ın onun için yalnızca bir evcil hayvan değil, hayatının merkezinde yer alan bir yol arkadaşı olduğunu tabir etti. Teşhis konulduğu günden itibaren Oliver’ı kurtarabilmek için yaklaşık 60 bin dolar harcadığını söyleyen Johnson, bu kaybın akabinde hayatının büsbütün altüst olduğunu anlattı.
Detaylar 👇
Kaynak: People
Kaynak: https://people.com/woman-not-proud-sh…
Köpeği Oliver’ın vefatının akabinde Johnson, ne yemek yiyebiliyor ne de çalışabiliyordu.
Bu süreçte önemli halde kilo verdi ve kendi başına hayatını sürdüremediği için ailesinin yanına taşınmak zorunda kaldı. Derin bir yasın içindeyken, internette karşısına çıkan hayvan klonlama seçeneği ona o an için tek çıkış yolu üzere göründüğünü bildiren Johnson, durumunu “Klonlama bana umut verdi; boğuluyormuşum üzere hissettiğim bir periyotta tutunacak bir kısım oldu,” kelamlarıyla anlatıyor.
Johnson, evcil hayvanları klonlamak üzerine uzmanlaşan bir şirketle anlaşarak süreci başlattı. Buna nazaran veterinerler, Oliver’ın kulağından ve karnından alınan deri örneklerini kullanarak DNA’yı donör bir yumurtaya aktardı. Daha sonra bu embriyo, taşıyıcı bir anneye yerleştirildi. Üçüncü denemenin sonunda Oliver’ın genetik ikizi olan üç yavru dünyaya geldi.
Ancak 11 ay geçip yasın yarattığı o bulanık ruh hali dağıldığında, Johnson kararına daha farklı bir gözle bakmaya başladı.
50 bin dolarlık bu harcamanın “çılgınca” olduğunu kabul eden Johnson, hislerini şu sözlerle ifade ediyor: “Şimdi daha net görebiliyorum; bu Oliver’ın geri dönmesi değil. Yalnızca ondan bir modül, ancak kendisi değil.”
O periyotta sağlıklı düşünebilseydi bu türlü bir karar almayacağını söyleyen Johnson, her vakit yaptığı üzere bir barınaktan yaşlı bir köpek sahiplenmeyi tercih edeceğini de ekliyor.
Johnson, klonlama kararının akabinde toplumsal medyada ağır bir reaksiyonla karşılaştı.
On binlerce doları bir hayvanı klonlamak için harcaması, barınaklarda yuva bekleyen binlerce hayvan varken pek çok kişi tarafından eleştirildi. Johnson ise bu tenkitlerin haklı olduğunu kabul ediyor ve klonlamanın yaygın, sıradan bir metot haline gelmemesini umduğunu söylüyor.
24 Kasım 2025’te yeni köpeği Ollie’yi konuta getirdiğinde hissettiği hissin sırf memnunluk olmadığını, derin bir hüzün de taşıdığını anlatıyor. Karşısındaki yavru Oliver’a ne kadar benzeriyse benzesin, kaybettiği dostunun yerini dolduramadığını o an net bir biçimde fark etmiş. Artık ise yaşadıklarını diğerlerine yarar sağlamak için paylaşmak istiyor. Çıkardığı en büyük dersin, o eşsiz bağı olduğu haliyle kabullenmek ve duyulan sevgiyi barınaklardaki öteki hayvanlara yardım ederek yaşatmak olduğunu vurguluyor.
