Herkes hayatının bir periyodunda ilgi istediğini açıkça lisana getirir lakin herkes bağ insanı değildir. Elbette alakadan ne beklediği de kıymetli lakin karşısındakine ne sunduğu çok daha kıymetli. Birinin bağ insanı olup olmadığını anlamanın can alıcı noktalarını sıraladık! 👇
İlişki insanı yalnızca seni değil, seni nasıl hissettirdiğini önemseyen biridir.
İlişki insanı diyebileceğin biri senin ne söylediğini değil, nasıl hissettiğini fark eder. “Haklısın.” demekten çok “Seni kırmak istememiştim.” demeyi bilir. Empati onun için bir misyon değil, refleks üzere bir şeydir.
Kendi alanını yaratan ve senin alanına da hürmet duyan biridir.
Bağlı olmak ile yapışık olmak ortasındaki farkı bilir. Gün uzunluğu yazmasa da aranızda bir itimat vardır. Günün sonunda esasen sana gerekli açıklamayı yapacaktır. Zira bilir ki birini sevmek, onu boğmakla tıpkı şey değildir hiçbir vakit.
Zor konuşmaları geçiştirmez ve hiçbir vakit ertelemez.
İlişki insanı kaçmaz ve kaçmanı istemez. Sessizliği uzatıp bahsin kendi kendine çözülmesini beklemez. “Bunu konuşalım mı?” diyebilecek kadar olgundur. Zira bilir ki asıl yakınlık her şey güllük gülistanlıkken değil, ortalık karıştığında belirli olur.
“Seni seviyorum” derken yalnızca kendini tatmin etmez.
Bazıları o cümleyi kendini yeterli hissetmek için söyler. O denli olduğunda bil ki o kimileri dediğimiz bireyler alaka insanı olmaktan uzak insanlardır. Gerçek münasebet insanıysa o kelamı bir tıp sorumluluk üzere taşır. Söylediğinin gerisinde durur.
“Seni seviyorum.” kadar “Özür dilerim.” de diyebilendir.
İkisini de tıpkı rahatlıkla söyleyebilen birinden hiçbir vakit korkma. Zira gerçek münasebet insanı olan biri haklı çıkmayı değil, huzuru önemser. Tıpkı vakitte faziletlidir de.
İlişkinin eğlenceli anlarında değil, sıkıcı anlarında da var olur.
Çiftler birlikte sinema de izler, yürüyüşe de çıkar, alışveriş de yapar, gezmeye de sarfiyat… Kıymetli olan bulaşık yıkarken de seninleyse o kişi alaka insanıdır. Ütü yaparken de keza. Zira herkes kahkahada kalabilir lakin sabırda kalmak zordur.
“Ben böyleyim.” demez, “Daha uygun biri olmaya çalışıyorum.” der.
İşte olgunluk burada başlar. Kendini harika sanmak değil, gelişmeye açık olmaktır. İlgi insanı kendi egosuyla değil, kendi farkındalığıyla ilgilenir. Bu farkındalıkla evvel kendisini, sonra ilgisini ve seni besler.
Kıskanır lakin denetim etmeye kalkmaz.
‘Kıskanmıyorum onu hiç.’ diyen biri varsa üzgünüz, ilgide kıskanmak kadar olağan bir durum yoktur. Kıskanmak doğaldır lakin denetim etmek değil. Gerçek alaka insanı güvensizliğini sana yüklemez. İçinde kıpırdanan o hissi bile olgun bir lisanla anlatmayı bilir.
“Sen” ya da “Ben” yoktur, “Biz” vardır.
Sadece kendi hayatını değil, birebir vakitte seninkini de hesaba katar. “Ben tatile çıkacağım.” demez, “Ne vakit gidelim?” ya da ‘Beraber gidelim şayet senin de uygunluğun varsa.’ der. Küçük lakin çok şey anlatan bir farktır bu.
Sevgisini göstermek için özel bir an beklemez.
İlişki insanı sevgisini doğum günü ya da yıldönümüne sıkıştırmaz. Kahve koyarken, saçını düzeltirken yahut sessizce yanında otururken bile sevdiğini belirli eder. Küçük dokunuşlardan bile anlayabilirsin.
Peki ya sen? Sence münasebet insanı mısın?
Yorumlarda buluşalım!
