Küçük köpek ırkları birden fazla vakit sempatik görünümleriyle dikkat çekiyor fakat araştırmalar, onların büyük ırklara nazaran daha agresif davranışlar sergileyebildiğini ortaya koyuyor. Isırmaya kalkışma, havlama ya da saldırgan çıkışlar, küçük ırklarda daha sık gözleniyor. Sahi, bunun nedeni ne? Koca koca köpekler süt dökmüş kediye dönerken küçük köpek ırkları neden bu kadar agresif?
Gelin, bilimsel araştırmaları biraz irdeleyelim! 👀
Kaynak 1, Kaynak 2
Küçük vücutlar bi’ tık daha savunmacı davranabiliyor…
Uzmanlara nazaran küçük köpekler boyutlarının dezavantajı nedeniyle daha huzursuz yaşıyor. Büyük köpekler karşısında savunmasız hissettikleri için en ufak bir tehditte süratle reaksiyon verebiliyorlar. Bu reaksiyon, birden fazla vakit havlama, hırlama, diş gösterme yahut ani akın formunda görülüyor.
2008’de yayımlanan bir araştırmada, Dachshund, Chihuahua ve Jack Russell üzere küçük ırkların insanlara karşı ısırmaya daha eğilimli olduğu bulundu. Bu davranış aslında onların dehşete dayalı bir savunma düzeneği. Minik vücutları, etraftaki tehlikelere karşı her vakit tetikte olmalarını sağlıyor. Münasebetiyle agresif olmaları birçok vakit güçsüzlük hissinden kaynaklanıyor.
Sahiplerinin çok müdafaacı tavrı da toplumsal maharetleri kısıtlayabiliyor.
Küçük köpek sahipleri ekseriyetle onları bir bebek üzere görüyor. Kucağından indirmeyen, daima koruyan ve yanlış davranışlara reaksiyon vermeyen sahipler, farkında olmadan saldırganlığı pekiştiriyor.
Örneğin büyük bir köpeğin üzerine atlayan Chihuahua’ya gülünüp geçilebiliyor, meğer tıpkı davranışı bir Alman kurdu yapsa olacaklar malum…
Davranışı sadece sahiplere bağlamak hakikat olmaz, işin içinde biraz genetik de var.
Bilim insanları, küçük köpeklerin agresif davranışlarının bir kısmını genetikle ilişkilendiriyor. Birtakım araştırmalar; küçük ırklarda büyümeyi etkileyen genlerle, saldırgan davranışlar ortasında irtibatlar buldu. Beşerler büyük köpeklerde saldırganlığı vakitle azaltmaya çalışırken, küçük ırklarda bu durum tıpkı derecede önemsenmemiş olabilir.
Çünkü bir Chihuahua’nın saldırısı, Rottweiler saldırısı kadar önemli olmuyor. Bu da genetik seviyede agresif davranışların küçük köpeklerde korunmasına neden olmuş olabilir.
Her küçük ırk birebir değil olağan, istisnalar da var.
Küçük köpeklerin tamamı saldırgan değil. Örneğin Coton de Tulear üzere kimi ırklar hayli sakin yapılarıyla biliniyor. Bununla birlikte birçok küçük ırk, ayrılık tasası, çok havlama ya da tuvalet meseleleri üzere davranış eğilimlerine daha yatkın. Bu yüzden eğitim ve toplumsallaşma büyük değer taşıyor.
Düzenli eğitim ve gerçek yönlendirmelerle küçük köpeklerin agresif eğilimleri büyük ölçüde azaltılabiliyor.
