Bazen karşımızdaki bireyden açık ve net bir karşılık almak isteriz lakin bir halde daima bahisten kaçılır. Birebir soruyu farklı vakitlerde sorsak bile, cevaplar değişir ya da tam manasıyla gelmez. Şayet bu durum size tanıdık geliyorsa, tahminen de bir narsistle bağlantı halindesinizdir. Zira kimi sorular, narsist kişilik yapısında olanlar için rahatsız edici olabilir. Bu yüzden dürüstçe yanıt veremezler, hatta birden fazla vakit cevaplamaktan kaçınırlar bile.
“Seni ne keyifli eder?” sorusu neden bir narsisti zorlar?
Toksik bağlar üzerine çalışan uzman koç Christina’ya nazaran, bu soru narsistler için tuhaf derecede zorlayıcı zira narsistler, ekseriyetle içsel bir memnunluk kaynağına sahip değildir ve memnunluğu daima dışarıda ararlar. Yeni bir bağlantı ya da yeni bir ilgi odağı onlara süreksiz bir haz verebilir fakat kalıcı bir memnunluk sağlayamaz. Christina, ‘Bir vakitler siz de o ‘mutluluk kaynağı’ydınız fakat bu, idealizasyon evresiydi’ diyor. Evre sona erdiğinde ise devalüasyon süreci başlıyor ve gerçek yüz ortaya çıkıyor.
“Neden beni daima terk edip geri geliyorsun?”
Bu soru narsist bir birey için epeyce sarsıcı zira kendilerinin bile net bir karşılığı yok. Christina’ya nazaran bu davranış, döngüsel ve bilinçdışı gerçekleşir. Narsist kişi, münasebetten bir anda kopar lakin sonra yine geri döner zira hala bir kaynağa muhtaçlık duya fakat bunu itiraf edemez. Ekseriyetle karşısındakine sorunu onda arattırır, ‘Ben çok çabaladım lakin olmuyor’ üzere savunmalarla manipülasyonu sürdürür.
“Kendinde neyi değiştirmek isterdin?”
Narsist bir bireyden bu soruya verilecek cevap ekseriyetle ‘Neyi değiştireyim ki? Mükemmelim’ halinde olur. Bu dışarıdan espri üzere görünse de altında büyük bir kibir barındırır. Daha kırılgan yapıda olan bir narsist bile en fazla göz rengini değiştirmek istediğini söyleyebilir ancak bu karşılık bile yüzeysel kalır. Derin bir öz tenkit beklemek birçok vakit hayal olur.
“Sence neden buna layıksın?”
Bir narsiste bir şeyin neden hakkı olduğunu sormak birçok vakit karşılıksız kalır zira onlar esasen hak ettiklerine inanarak yaşarlar. Örneğin bir terfiyi neden hak ettiğini sorduğunuzda, tahminen ‘Çok çalıştım’ diyebilir lakin bu telaffuz ekseriyetle gerçeği yansıtmaz. Christina’ya nazaran, bu haklılık hissi narsistin tabiatında vardır ve rasyonel bir temele dayanmaz.
“Aşk nedir?”
Bu soru, bir narsistin en çok bocaladığı mevzulardan biridir. Christina, narsistlerin aşkı çoğunlukla tutku ya da saplantı ile karıştırdığını belirtiyor. Çok erken evrede ‘Seni seviyorum’ diyebilirler lakin bu söz aslında derin bağa değil, anlık hayranlığa dayanır. Vakitle sevginin fedakarlık, empati ve kabulle güçlenmesi gerekirken narsist kişi bu süreçte kaybolur.
“Neden soruma karşılık vermiyorsun?”
Tartışma sırasında narsiste yöneltilen bu soru ekseriyetle karşılıksız kalır. Bunun yerine mevzular çarpıtılır, laf kalabalığı başlar ya da sizi suçlayan bir söyleme geçilir. Karşınızdaki kişi birçok şey söylemiş üzere görünse de aslında hiçbir şey dememiştir. Sorumluluktan kaçmanın klasik bir yolu dememize gerek yok herhalde… Cevaplardan çok, cevapsızlıkların sizi nereye götürdüğüne dikkat edin.
