Kedinizi çok seviyor olabilirsiniz ancak ya bir gün konutta apansız ölürseniz? Bilhassa yalnız yaşayan hayvan sahiplerinin aklından geçen bu soru, düşündüğünüzden daha yaygın. Üstelik bu yalnızca bir kent efsanesi değil. Amerika’da yapılan isimli araştırmalar ve hayvan davranışı uzmanlarının tahlilleri, kedilerin meyyit vücutlara yaklaşımı konusunda kimi dikkat alımlı bulgular ortaya koydu. Kulağa ürkütücü gelse de gerçekler hiç de yabana atılacak tipten değil. İşte bilimsel datalara dayanan o değişik yanıtlar…
Kaynak 1, Kaynak 2
Peki, kediler nitekim sahiplerinin cesedini yer mi?
Colorado Mesa Üniversitesi’ndeki İsimli Araştırma İstasyonu’nda yürütülen bir çalışmada, tabiata bırakılmış insan vücutları gözlemlenirken dikkat alımlı bir olay yaşandı. İki farklı kedi, belli vücutları haftalar boyunca tekrar tekrar ziyaret etti ve bilhassa birtakım bölgelere yöneldi.
Bu müşahede, kedilerin yalnızca avlanma güdüsüyle hareket etmediğini, kimi durumlarda etraftaki fırsatlara da reaksiyon verebildiğini gösteriyor. Kedi davranışları üzerine çalışan Dr. Mikel Delgado ise bu çeşit hadiselerin epeyce hudutlu sayıda olduğunu ve genelleme yapmanın bilimsel açıdan gerçek olmayacağını bilhassa belirtiyor.
Ev kedileri için de bu türlü bir risk var mı?
Dr. Vanessa Spano’ya göre mesken ortamında yaşayan, nizamlı beslenen ve sahipleriyle güçlü bağ kurmuş kediler için hayli düşük. Lakin ani bir mevt, uzun mühlet bulunamama ve kedinin açlıkla baş başa kalması üzere istisnai durumlarda birtakım konut kedilerinin insan vücuduna yöneldiği hadiseler da kayıt altına alınmış durumda.
Delgado, davranışın her vakit açlığa bağlı olmadığını, bazen kedilerin hareketsiz kalan sahibini uyandırmaya çalıştığını ve bu sırada istemsiz temasların da yaşanabileceğini söylüyor. Yani durum her vakit şuurlu bir beslenme davranışı olmayabilir.
Geçmiş yıllarda polis raporlarına yansıyan pek çok olay, evcil hayvanların yalnız ölen sahiplerinin vücutlarıyla temas kurduğunu gösteriyor.
Bu hadiselerde yalnızca kediler değil, köpekler ve hatta hamster bile var. En dikkat çeken ortak nokta ise şu: Sahiplerinin günlerce fark edilmediği durumlar. Yani toplumsal etrafı olmayan, yalnız yaşayan bireylerin ani vefatı sonrası konutta kalan hayvan, uzun mühlet aç kalınca bu türlü bir reaksiyon verebiliyor. Fakat her hayvanın bunu yapacağı manasına gelmiyor. Çoklukla ekstrem şartlar altında, çaresizlikle gelişen bir reaksiyon bu.
Özellikle konutta beslenen, tertipli mama verilen, sahipleriyle uygun ilgisi olan kedilerde bu üslup bir davranış beklenmiyor. Hadiseler daha çok yalnız yaşayan, sıhhat durumu hassas olan ve uzun müddet meskende fark edilmeyen bireylerle ilgili.
